| تبليغات | X |
قال الباقر عليه السلام:
بنى الاسلام على خمسة اشياء، على الصلوة و الزكاة و الحج و الصوم و الولايه.
امام باقر عليه السلام فرمود:
اسلام بر پنج چيز استوار است، برنماز و زكات حج و روزه و ولايت (رهبرى اسلامى).فروع كافى، ج 4 ص 62، ح 1
قال الصادق عليه السلام:
انما فرض الله الصيام ليستوى به الغنى و الفقير.
امام صادق عليه السلام فرمود:
خداوند روزه را واجب كرده تا بدين وسيله دارا و ندار (غنى و فقير) مساوى گردند.
من لا يحضره الفقيه، ج 2 ص 43، ح 1
قال اميرالمومنين عليه السلام:
فرض الله ... الصيام ابتلاء لاخلاص الخلقامام على عليه السلام فرمود:
خداوند روزه را واجب كرد تا به وسيله آن اخلاص خلق را بيازمايد.
نهج البلاغه، حكمت 252
قال الرضا عليه السلام:
انما امروا بالصوم لكى يعرفوا الم الجوع و العطش فيستدلوا على فقر الاخر.
امام رضا عليه السلام فرمود:
مردم به انجام روزه امر شدهاند تا درد گرسنگى و تشنگى را بفهمند و به واسطه آن فقر و بيچارگى آخرت را بيابند.
وسائل الشيعه، ج 4 ص 4 ح 5 علل الشرايع، ص 10
قال رسول الله صلى الله عليه و آله لكل شيئى زكاة و زكاة الابدان الصيام.
رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود:
براى هر چيزى زكاتى است و زكات بدنها روزه است.
الكافى، ج 4، ص 62، ح 3
قال رسول الله صلى الله عليه و آله:
الصوم جنة من النار.
رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود:
روزه سپر آتش (جهنم) است. «يعنى بواسطه روزه گرفتن انسان از آتش جهنم در امان خواهد بود.»
الكافى، ج 4 ص 162
الصوم فى الحر جهاد.
رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود:
روزه گرفتن در گرما، جهاد است.
بحار الانوار، ج 96، ص 257
قال اميرالمومنين عليه السلام
صوم النفس عن لذات الدنيا انفع الصيام.
اميرالمومنان على عليه السلام فرمود:
روزه نفس از لذتهاى دنيوى سودمندترين روزههاست.
غرر الحكم، ج 1 ص 416 ح 64
قال اميرالمومنين عليه السلام
الصيام اجتناب المحارم كما يمتنع الرجل من الطعام و الشراب.
امام على عليه السلام فرمود:
روزه پرهيز از حرامها است همچنانكه شخص از خوردنى و نوشيدنى پرهيز مىكند.
بحار ج 93 ص 249
قال اميرالمومنين عليه السلام
صوم القلب خير من صيام اللسان و صوم اللسان خير من صيام البطن.
امام على عليه السلام فرمود:
روزه قلب بهتر از روزه زبان است و روزه زبان بهتر از روزه شكم است.
غرر الحكم، ج 1، ص 417، ح 80
قال الصادق عليه السلام
اذا صمت فليصم سمعك و بصرك و شعرك و جلدك.
امام صادق عليه السلام فرمود:
آنگاه كه روزه مىگيرى بايد چشم و گوش و مو و پوست تو هم روزهدار باشند.«يعنى از گناهان پرهيز كند.»
الكافى ج 4 ص 87، ح 1
عن فاطمه الزهرا سلام الله عليها
ما يصنع الصائم بصيامه اذا لم يصن لسانه و سمعه و بصره و جوارحه.
حضرت زهرا عليها السلام فرمود:
روزهدارى كه زبان و گوش و چشم و جوارح خود را حفظ نكرده روزهاش به چه كارش خواهد آمد.
بحار، ج 93 ص 295
قال الباقر عليه السلام
لا صيام لمن عصى الامام و لا صيام لعبد ابق حتى يرجع و لا صيام لامراة ناشزة حتى تتوب و لاصيام لولد عاق حتى يبر.
امام باقر عليه السلام فرمود:
روزه اين افراد كامل نيست:
1 - كسى كه امام (رهبر) را نافرمانى كند.
2 - بنده فرارى تا زمانى كه برگردد.
3 - زنى كه اطاعتشوهر نكرده تا اينكه توبه كند.
4 - فرزندى كه نافرمان شده تا اينكه فرمانبردار شود.
بحار الانوار ج 93، ص 295.
قال اميرالمومنين عليه السلام
كم من صائم ليس له من صيامه الا الجوع و الظما و كم من قائم ليس له من قيامه الا السهر و العناء.
امام على عليه السلام فرمود:
چه بسا روزهدارى كه از روزهاش جز گرسنگى و تشنگى بهرهاى ندارد و چه بسا شب زندهدارى كه از نمازش جز بيخوابى و سختى سودى نمىبرد.
نهج البلاغه، حكمت 145
عن الصادق عليه السلام فى قول الله عزوجل
«واستعينوا بالصبر و الصلوة»
قال: الصبر الصوم.
امام صادق عليه السلام فرمود: خداوند عزو جل كه فرموده است: از صبر و نماز كمك بگيريد، صبر، روزه است.
وسائل الشيعه، ج 7 ص 298، ح 3
قال الصادق عليه السلام
صدقه درهم افضل من صيام يوم.
امام صادق عليه السلام فرمود
يك درهم صدقه دادن از يك روز روزه مستحبى برتر و والاتر است.
وسائل الشيعه، ج 7 ص 218، ح 6
قال رسول الله صلى الله عليه و آله: قال الله تعالى
الصوم لى و انا اجزى به
رسول خدا فرمود خداى تعالى فرموده است:
روزه براى من است و من پاداش آن را مىدهم.
وسائل الشيعه ج 7 ص 294، ح 15 و 16 ; 27 و 30
قال رسول الله صلى الله عليه و آله
من منعه الصوم من طعام يشتهيه كان حقا على الله ان يطعمه من طعام الجنة و يسقيه من شرابها.
رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود:
كسى كه روزه او را از غذاهاى مورد علاقهاش باز دارد برخداست كه به او از غذاهاى بهشتى بخورانند و از شرابهاى بهشتى به او بنوشاند.
بحار الانوار ج 93 ص 331
قال رسول الله صلى الله عليه و آله
طوبى لمن ظما او جاع لله اولئك الذين يشبعون يوم القيامة
رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود:
خوشا بحال كسانى كه براى خدا گرسنه و تشنه شدهاند اينان در روز قيامتسير مىشوند.
وسائل الشيعه، ج 7 ص 299، ح2.
قال الصادق عليه السلام
من صام لله عزوجل يوما فى شدة الحر فاصابه ظما و كل الله به الف ملك يمسحون وجهه و يبشرونه حتى اذا افطر.
امام صادق عليه السلام فرمود:
هر كس كه در روز بسيار گرم براى خدا روزه بگيرد و تشنه شود خداوند هزار فرشته را مىگمارد تا دستبه چهره او بكشند و او را بشارت دهند تا هنگامى كه افطار كند.
الكافى، ج 4 ص 64 ح 8; بحار الانوار ج 93 ص 247
قال الصادق عليه السلام
للصائم فرحتان فرحة عند افطاره و فرحة عند لقاء ربه
امام صادق عليه السلام فرمود:
براى روزه دار دو سرور و خوشحالى است:
1 - هنگام افطار 2 - هنگام لقاء پروردگار (وقت مردن و در قيامت)
وسائل الشيعه، ج 7 ص 290 و 294 ح6 و 26.
قال رسول الله صلى الله عليه و آله
ان للجنة بابا يدعى الريان لا يدخل منه الا الصائمون.
رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود:
براى بهشت درى استبنام (ريان) كه از آن فقط روزه داران وارد مىشوند.
وسائل الشيعه، ج 7 ص 295، ح31.
معانى الاخبار ص 116
قال الكاظم (عليه السلام)
دعوة الصائم تستجاب عند افطاره
امام كاظم (عليه السلام) فرمود:
دعاى شخص روزهدار هنگام افطار مستجاب مىشود.
بحار الانوار ج 92 ص 255 ح 33.
قال رسول الله (صلى الله عليه و آله)
الشتاء ربيع المومن يطول فيه ليله فيستعين به على قيامه و يقصر فيه نهاره فيستعين به على صيامه.
رسول خدا (صلى الله عليه و آله) فرمود:
زمستان بهار مومن است از شبهاى طولانىاش براى شب زندهدارى واز روزهاى كوتاهش براى روزه دارى بهره مىگيرد.
وسائل الشيعه، ج 7 ص 302، ح 3.
قال الصادق (عليه السلام)
من جاء بالحسنة فله عشر امثالها من ذلك صيام ثلاثة ايام من كل شهر.
امام صادق عليه السلام فرمود:
هر كس كار نيكى انجام دهد ده برابر آن پاداش دارد و از جمله آنها سه روز روزه در هر ماه است.
وسائل الشيعه، ج 7، ص 313، ح 33
قال الكاظم (عليه السلام)
رجب نهر فى الجنه اشد بياضا من اللبن و احلى من العسل فمن صام يوما من رجب سقاه الله من ذلك النهر.
امام كاظم (عليه السلام) فرمود:
رجب نام نهرى است در بهشت از شير سفيدتر و از عسل شيرينتر هركس يك روز از ماه رجب را روزه بگيرد خداوند از آن نهر به او مىنوشاند.
من لا يحضره الفقيه ج 2 ص 56 ح 2
وسائل الشيعه ج 7 ص 350 ح 3
من صام ثلاثة ايام من اخر شعبان و وصلها بشهر رمضان كتب الله له صوم شهرين متتابعين.
امام صادق (عليه السلام) فرمود:
هر كس سه روز آخر ماه شعبان را روزه بگيرد و به روزه ماه رمضان وصل كند خداوند ثواب روزه دو ماه پى در پى را برايش محسوب مىكند.
وسائل الشيعه ج 7 ص 375،ح 22
قال الصادق (عليه السلام)
من فطر صائما فله مثل اجره
امام صادق (عليه السلام) فرمود:
هر كس روزه دارى را افطار دهد، براى او هم مثل اجر روزه دار است.
الكافى، ج 4 ص 68، ح 1
قال الكاظم (عليه السلام)
فطرك اخاك الصائم خير من صيامك.
امام كاظم (عليه السلام) فرمود:
افطارى دادن به برادر روزه دارت از گرفتن روزه (مستحبى) بهتر است.
الكافى، ج 4 ص 68، ح 2
قال الصادق (عليه السلام)
من افطر يوما من شهر رمضان خرج روح الايمان منه
امام صادق (عليه السلام)فرمود:
هر كس يك روز ماه رمضان را (بدون عذر)، بخورد - روح ايمان از او جدا مىشود
وسائل الشيعه، ج 7 ص 181، ح 4 و 5
من لا يحضره الفقيه ج 2 ص 73، ح 9
قال اميرالمومنين
شهر رمضان شهر الله و شعبان شهر رسول الله و رجب شهرى
امام على (عليه السلام) فرمود:
رمضان ماه خدا و شعبان ماه رسول خدا و رجب ماه من است.
وسائل الشيعه، ج 7 ص 266، ح 23.
قال رسول الله (صلى الله عليه و آله)
... و هو شهر اوله رحمة و اوسطه مغفرة و اخره عتق من النار.
رسول خدا (صلى الله عليه و آله) فرمود:
رمضان ماهى است كه ابتدايش رحمت است و ميانهاش مغفرت و پايانش آزادى از آتش جهنم.
بحار الانوار، ج 93، ص 342
قال رسول الله (صلى الله عليه و آله)
ان ابواب السماء تفتح فى اول ليلة من شهر رمضان و لا تغلق الى اخر ليلة منه
رسول خدا (صلى الله عليه و آله) فرمود:
درهاى آسمان در اولين شب ماه رمضان گشوده مىشود و تا آخرين شب آن بسته نخواهد شد.
بحار الانوار، ج 93، ص 344
قال رسول الله (صلى الله عليه و آله)
لو يعلم العبد ما فى رمضان لود ان يكون رمضان السنة
رسول خدا (صلى الله عليه و آله) فرمود:
اگر بنده «خدا» مىدانست كه در ماه رمضان چيست [چه بركتى وجود دارد] دوست مىداشت كه تمام سال، رمضان باشد.
بحار الانوار، ج 93، ص 346
قال الرضا (عليه السلام)
من قرا فى شهر رمضان اية من كتاب الله كان كمن ختم القران فى غيره من الشهور.
امام رضا (عليه السلام) فرمود:
هر كس ماه رمضان يك آيه از كتاب خدا را قرائت كند مثل اينست كه درماههاى ديگر تمام قرآن را بخواند.
بحار الانوار ج 93، ص 346
قال الصادق (عليه السلام)
راس السنة ليلة القدر يكتب فيها ما يكون من السنة الى السنة.
امام صادق (عليه السلام) فرمود:
آغاز سال (حساب اعمال) شب قدر است. در آن شب برنامه سال آينده نوشته مىشود.
وسائل الشيعه، ج 7 ص 258 ح 8
قيل لابى عبد الله (عليه السلام)
كيف تكون ليلة القدر خيرا من الف شهر؟ قال: العمل الصالح فيها خير من العمل فى الف شهر ليس فيها ليلة القدر.
از امام صادق (عليه السلام) سوال شد:
چگونه شب قدر از هزار ماه بهتر است؟
حضرت فرمود: كار نيك در آن شب از كار در هزار ماه كه در آنها شب قدر نباشد بهتر است.
وسائل الشيعه، ج 7 ص 256، ح 2
قال الصادق (عليه السلام)
التقدير فى ليلة تسعة عشر و الابرام فى ليلة احدى و عشرين و الامضاء فى ليلة ثلاث و عشرين.
امام صادق (عليه السلام) فرمود:
برآورد اعمال در شب نوزدهم انجام مىگيرد و تصويب آن در شب بيست ويكم و تنفيذ آن در شب بيستسوم.
وسائل الشيعه، ج 7 ص 259
عن فضيل بن يسار قال:
كان ابو جعفر (عليه السلام) اذا كان ليلة احدى و عشرين و ليلة ثلاث و عشرين اخذ فى الدعا حتى يزول الليل فاذا زال الليل صلى.
فضيل بن يسار گويد:
امام باقر (عليه السلام) در شب بيست و يكم و بيستسوم ماه رمضان مشغول دعا مىشد تا شب بسر آيد و آنگاه كه شب به پايان مىرسيد نماز صبح را مىخواند.
وسائل الشيعه، ج 7، ص 260، ح 4
قال الصادق (عليه السلام)
ان من تمام الصوم اعطاء الزكاة يعنى الفطرة كما ان الصلوة على النبى (صلى الله عليه و آله) من تمام الصلوة.
امام صادق (عليه السلام) فرمود:
تكميل روزه به پرداخت زكاة يعنى فطره است، همچنان كه صلوات بر پيامبر (صلى الله عليه و آله) كمال نماز است.
وسائل الشيعه، ج 6 ص 221، ح 5
چهل حديث روزه
نام پنج تن معصومین در لوح كشف شده كشتی نوح
 |
| ||
بسم الله الرحمن الرحيم بسم الله النور بسم الله النور بسم الله نور علي نور بسم الله الذي هو مدبر الامور بسم الله الذي خلق النور الحمدالله الذي خلق النور من النور و انزل النور علي الطور في الکتاب مسطور في رق منشور بقدر مقدور علي نبي محبور الحمدالله الذي هو بالعز مذکور و بالفخر مشهور و علي السراء و الضراء مشکور و صل الله علي سيدنا محمد و آله الطاهرين . سلمان گويد : اين دعا را به زياده از هزار نفر از اهل مکه و مدينه که همه تب داشتند تعليم نمودم و همه آنها نجات يافتند | |||
سلام علي محمد و آل محمد و علي نوح في العالمين او را نيش نزنم . | |||
| |||
حضرت فرمودند :سوال مشکلي اورده اي و جستجو از جواب نموده اي پس بفهم جواب را و قلبت را از شبهات خالي کن و خوب گوش فراده که خداوندتو را اگاه مي سازد، ان شاالله
خداو ند تبارک و تعالي حجر السود را که جسمي بود از بهشت به سوي ادم (ع )فرستاد ودر رکن کعبه قرار داد ،براي پيمان گرفتن از خلايق .چون که خداوند که از تمام بني ادم از پدران و فرزندان عهد وميثاق گرفت در اين مکان است که پرنده بر امام زمان فرود مي ايد و اولين کسي که با امام زمانش ملاقات ميکند،همان پرنده است .قسم به خدا که او جبرئيل امين است .وامام زمان بدين مکان تکيه خواهد نمود ،واين مکان را راهنمايي به سوي امام زمان دارد و گواه است بر کساني که ان عهد و پيمان الهي را که خداوند از بندگانش گرفته است با امام زمان مي بندد.
وامابوسيدن و دست کشيدن برحجر السود براي تجديد همان عهدو پيمان الهي و تجديد بيعت است .وهر سال به اين مکان مي ايندتا وفا کنند همان عهدو امانتي را که خداونداز انها گرفته است .ايا نکته نگاه نمي کني که مي گويي :امانتم را پرداختم و به عهدو پيمانم وفا نمودم تا او هم وفابه پيمانش کند .قسم به خدا غير از شيعيان ما کسي وفا به ان عهدو پيمان نميتواند بکند .وکسي جز شيعيان ما پايبندان عهد و پيمان نمي تواند باشد .و شيعيان ما به کنار حجر السود براي تجديد عهد و پيمان مي ايند او انها را مي شناسد و تصديق مي کند .ولي غير شيعه که به کنار حجر السود مي ايند ،او انها را تکديب و انکار مي کند .چون غير از شيعه کسي عهد وپيمان نبسته است و پايبند نخواهد بود .قسم به خدا حجرالاسود گواهي است به نفع شيعيان مي دهد و براي غير شيعه گواهي به نقض عهد و پيمان و انکار پوشانيدن حق مي دهد .واين سنگ نشانه اي اشکار است از طرف خداوندبراي مردم در روز قيامت در ان روز اين سنگ حاضر مي شود وبراي او زبان گويا ودو چشم در صورت اولي اوست مردم اورا مي شناسند .گواهي مي دهد به نفع کساني که با او تجديد ميثاق و عهدپايبند امانت بوده اند .و گواهي مي دهد به کفر و انکار بر عليه کساني که منکر عهد و پيمان الهي هستند وان را فراموش کرده اند .
اما جهت فرو فرستادن اين سنگ از بهشت به زمين ،پس اياميداني که حجر السود چه چيزي بود؟گفتم خير .حضرت فرمودند :حجرالاسود از برترين ملائکه بود چون خداوند خواست از ملائکه پيمان بگيرداواولين کسي بود که ايمان اورد و اقرار نمود .پس خداوند او را برامين بر تمام خلايق خود قرار داد.وعهد وپيمان را به او سپرد ووديعه نهاد ووخلايق را ملزم به ساخت که براي تجديد به عهد و پيمان هر سال نزد او بروند . انگاه که خداوند اين ملک را همراه ادم در بهشت فرار داد ،تا عهد و پيمان با او ادم را ياداوري کند و هر سال نزد اواقراربه بدان عهد کند و چون ادم که خدا را عصيان نمود واز بهشت دور افتاد ،خداوند ان عهد را از خاطرش بردهمان عهد که خداوند از ادم وفرزندانش نسبت به رسول خاتم (ص) و جانشين ان حضرت علي بن ابيطالب گرفته بود . خداوند ادم را پس از اخراج از بهشت متحير و سرگردان قرار داده بود .چون ادم توبه نمود ،خداوند ان ملک را به صورت گوهر در خشاني قرار داد و از بهشت به سوي ادم که در سرزمين هند بود افکند .پس چون که ادم نظرش بدان گوهر افتاد بدو مانوس شد و حال اينکه ان را بيش از هر سنگي نميدانست.
خداوندان سنگ را به سخن اورد و رو به ادم نمود و گفت:ايا مرا مي شناسي ؟جواب داد خير .گفت :بلي وقتي شيطان بر تو مسلط شد و ياد خدا از خاطرت ربود.انگاه به صورت ان ملکي در امد که با ادم د ر بهشت بود در امد .ورو به ادم نمود و گفت :کجاست ان عهد و پيماني که با خدا بسته اي ؟يکباره ادم به سوي او رفت و به ياد پيمان الهي افتادو گريست و برايش خضوع نمود و او را بوسيد و تجديد عهد و پيمان نمود .انگاه خداوند ان ملک را به صورت گوهري درخشان ونوراني قرار داد و ادم او را براي احترام بر شانه اش حمل نمود .و هر گاه خسته مي شد جبرئيل اورا حمل مي کرد تا به مکه رسيد .در مکه بسيار با او مانوس شد و هر روز و شبي با او تجديد ميثاق و عهد مي نمود .انگاه چون که خداوند کعبه را بنا نهاد ،اين سنگ را در اين رکن از کعبه جاي داد زيرا که خداوند عهد و پيماني را که ازبني ادم گرفته بود در اين مکان بود ودر اين مکان عهد و ميثاق را به ملک سپرد .وچونکه ادم از طرف خانه خدا به جانب صفا ومروه رفت و از صفا چشمش به دين رکن افتاد و سنگ را ديد تکبير و لا الله الا الله گفت و خدا را بزرگ شمرد .بدين سبب اين روش با قيمانده است که وقتي حاجي به صفا رسيد و رو به رکني که در حجر الاسوداست مي کند تکبير مي گويد .چون خداوند عهد و پيمان را نزد اين سنگ و ديعه نهاد و نزد سايرملا ئکه نيست .زيرا ان هنگامي که خداوند از خلايق نسبت به ربو بيت خودش و نبوت خاتم الانبيا محمد مصطفي (ص) ووصايت علي بن ابيطالب عهد و پيمان گرفت تمام ملا ئکه به لرزه در امدند و اول کسي که پيشي گرفت در اقرار نمودن بدين عهد و پيمان همين ملک بود و در ميان انها کسي دوستدارتر از اين ملک نسبت به محمد( ص )وال محمد( ص )نبود .بدين جهت خداوند او را از ميان ملائک برگزيد و عهد و پيمان خود را به دو سپرد .واوروز قيامت حاضرمي شود در حالي که با زبان گوياو چشمي بينا دارد و به نفع هر کس که در اين مکان مقدس حاضر شود وبا تجديد عهد و پيمان بنمايد.
در اين روايت نفيس نشانه ها و رهنمود هايي است به سوي مقامهاو مراتب عاليه که اکثر مردم از درک ان عاجزند ،مگر اينکه فارغ البال باشند ،همانگونه که امام صادق (ع )در ابتدا فرمودند سوال مشکلي است و جستجو از جواب نمو ده اي ،به بکير بن اعين فرمودند :بفهم انگاه فرمودند :قلبت را از شبهات خالي کن و خوب گوش فراده و عمده دشواري اين حديث در تبديل ملک به سنگ است و شايد اين نتيجه قبولي توبه ادم( ع) باشد بدان گونه که فهميده مي شود .به ياري معارف الهي بود که او را ياري نمودند .خداوند به مانيزتوفيق ان معارف را عنايت فرمايد و ما را ثابت قدم بدان بگرداند همان گونه که گوهر درخشان را به سنگ بون ياري نمود بدون اينکه از قدر و منزلتش چيزي کاسته شود مگر اينکه خداوند او را به ملکو تيت ناطق متحول گرداند که در روز قيامت به ياد اورد ان عهد و پيمانهايي که با او بسته شد به ياري خدا که او بهترين ياوران است .
فروغ کافي ج4ص184حديث3
 |
