بســــــــــــــــــــــــــم الله الرحمن الرحیم

میلاد با سعادت ابو الحجة، ابن الرضا، حضرت عسکری علیه السلام را به فرزندش منتقم آل محمد علیهم السلام و تمامی شیعیان و محبین اهل بیت تبریک و تهنیت عرض کرده، آرزوی نجات همۀ مؤمنین را با ظهور فرزندش از ظلم و جور اغیار دارم

میلاد نوریان

پروردگار برای هدایت بشر نوریان را آفرید تا از ظلمت جهل و نادانی و از حیرت و سردرگمی آنان را بیرون آورده و به یکتا پرستی و دین صحیح رهنمون شوند، نوریان خود نور هستند و هرکه را که به آنان نزدیک شود نورانی می کنند، اما همۀ افراد یکسان کسب نور نکرده و درجات آنان با هم فرق دارد، هرچه قرب و نزدیکی با نوریان بیشتر باشد کسب نور بیشتر خواهد بود.

خلقت این نور سال های سال قبل از خلقت همه چیز بوده، قبل از خلقت آسمان ها و زمین ها، قبل از خلقت عرش و فرش، و حتی قبل از خلقت ملکوتیان. آری این نور همان نور رسول خدا، امیر المؤمنین، فاطمۀ زهرا و اولاد آنان علیهم السلام می باشند که پرودرگار از نور خود نور آنان را آفرید.

پس از گذشت دو هزار سال یا بیشتر آن انوار طیبه را در صلب پدر بشر حضرت آدم علیه السلام قرار داد!! و هر یک از آنان را در برهه ای از زمان برای هدایت بشر و رساندن آنان به رشد و کمال فرستاد، اما افسوس که قدر و منزلت آنان شناخته نشد، نه تنها مقام آنان شناخته نشد که انسان های دون و پست تمام سعی خود را در خاموش کردن آن انوار طیبه قرار داده بودند مگر اندکی انگشت شمار!!

در تاریخ میلاد حضرت عسکری علیه السلام اختلاف است در کتاب مصباح کفعمی آمده است: حضرت امام حسن عسکری علیه السلام در روز دوشنبه چهارم ربیع الثانی سال دویست و سی و دو در مدینۀ منوره به دنیا آمدند.

شیعیان چه کسانی هستند؟

ابو هاشم یکی از یاران و اصحاب خوب حضرت عسکری علیه السلام می گوید: از حضرت در مورد آیۀ " ثمّ اورثنا الکتاب الذین اصطفینا من عبادنا فمنهم ظالم لنفسه، و منهم مقتصد، و منهم سابق بالخیرات باذن الله " سپس این کتاب آسمانی را به گروهی از بندگان برگزیدۀ خود به میراث دادیم، اما از میان مردم عده ای بر خود ستم کردند، و عده ای میانه رو بودند، و گروهی به اذن پروردگار در نیکیها از همه پپیشی گرفتند سؤال کردم، حضرت فرمودند: تمام این آیه مربوط به آل محمد علیهم السلام می باشد، زیرا ظلم کنندۀ به نفس کسیست که اقرار به امامت امام بر حق نکند، و مقتصد کسیست که معرفت به امام داشته و پیرو او باشد، و سبقت گیرنده به خیر خود امام می باشد. ابو هاشم می گوید: با خود در کلام امام فکر میکردم و به عظمت مقامی که پروردگار به امامان علیهم السلام عنایت نموده است و اشک از چشمان من جاری شد، حضرت عسکری علیه السلام به من نظر انداخته فرمود: عظمت مقام و شأن امام که به آن فکر می کنی بزرگتر از آن است!! خدا را شکر کن که متمسک به ریسمان آنان شدی و در روز قیامت آنگاه که هرکس با امام و رهبری محشور می شود تو از پیروان آنان به شمار میروی، همانا بر خیر و نیکی هستی.

در کتاب تفسیر حضرت عسکری علیه السلام آمده است: در زمان حضرت عسکری روزی والی بلد شخصی را به اتهام دزدی گرفته بود تا او را شلاق بزند، این متهم که ولایت والی را نسبت به حضرت می دانست به او گفته بود: از خدا بترس و من را شلاق نزن چرا که من از شیعیان امیر المؤمنین هستم و پیرو حضرت عسکری پدر امام قائم علیه السلام می باشم!!

والی به حضرت عرض کرد: او را نزد شما آوردم تا بدانم راست گفته تا از او بخاطر شما درگذرم و یا دروغ می گوید؟ و به او گفته ام اگر دروغ گفته باشی دست و پای تو را قطع می کنم بعد از آنکه هزار ضربه شلاق به توزده باشم!!

حضرت عسکری به والی فرمودند: پناه به خدا میبرم از اینکه او شیعه و پیرو علی علیه السلام باشد، و پروردگار او را در دست تو مبتلا کرده بخاطر گمانی که دارد به اینکه شیعۀ امیر المؤمنین می باشد. والی او را به جائی برد و به دو نفر دستور داد تا او را بزنند، اما تمام ضربات آن دو به زمین می خورد!! والی متعجب از کار آن دو به آنان گفت: چرا به زمین چوب می زنید؟ به پشت او چوب بزنید، اما هنگامی که ضربات را به پشت او خواستند وارد کنند چوب ها را به یکدیگر میزدند و از درد فریاد برآورده و آه و ناله سر داده بودند!!

والی به آنان گفت: شما را چه می شود، آیا دیوانه شده اید که یکدیگر را میزنید؟! این مرد را بزنید. آن دو گفتند: ما ضربات را به او وارد می کنیم اما نمیدانیم چرا به خودمان برمیگردد!!

کتک خوردن والی به جای متهم!!

هنگامی که والی این منظره را دید دستور داد چهار نفر دیگر نیز به کمک این دو نفر آمدند و به آنان گفت: متهم را احاطه کرده وبا هم ضربات را بر او وارد کنید، اما هنگامی که خواستند متهم را بزنند تمام چوب ها بر والی که بر اسب خود نشسته بود وارد شد و از شدت ضربات چوب های جلادان از مرکب افتاده و فریاد می زد: وای بر شما مرا کشتید، خدا شما را بکشد، این چه کاریست که با من می کنید؟!

جلادان گفتند: ما قصد او را داریم و چوب ها را بر او وارد کردیم. والی عده ای دیگر را آورد تا متهم را بزنند اما آنان نیز چوب هایشان به خطا رفته وبر والی اصابت می کرد!! و می گفتند: ما تو را نشان نگرفتیم بلکه او را زدیم، والی به آنان گفت: اگر مرا نمی زنید پس این زخم ها وشکستگی ها که بر سر و روی من ایجاد شده از کجا می باشد؟! آنان گفتند: دست های ما بشکند اگر تو را زده باشیم.

آن مرد متهم به والی گفت: ای بندۀ خدا! آیا همین مقدار برای تو در قصۀ من باعث عبرت نیست؟ مرا نزد امام علیه السلام برگردان واز او حقیقت امر را جویا شو. والی او را نزد امام برگرداند و به حضرت عرض کرد: ای پسر رسول خدا! از قصۀ این مرد در تعجب و حیرت شدیم، شما فرمودید: او از شیعیان شما اهل بیت نیست، آیا او از شیعیان ابلیس می باشد و حال آنکه او در آتش جهنم است؟! همانا از این مرد معجزاتی دیدیم که تنها برای انبیا این معجزات انجام می شود. حضرت به والی فرمودند: بگو برای انبیا و اوصیاء آنان. والی گفت: و برای اوصیاء آنان.

فرق بین شیعه و محب از زبان حضرت عسکری

آنگاه حضرت عسکری علیه السلام به والی فرمودند:ای بندۀ خدا! او در کلام خود که گفت: از شیعیان هستم دروغی گفت که اگر می دانست چه می گوید و تعمد در این دروغ داشت تمام آن عذاب هائی که از تو برایش دستور داده شده بود را متحمل می شد، و در سیاهچال به مدت سی سال گرفتار می شد، اما پروردگار رحمت خود را شامل حال او کرد چرا که او با اظهار این کلمه دوستی ما را قصد کرده بود نه اینکه پیروی ما و شیعۀ ما بودن را! و خدای تعالی او را از دست تو نجات داده، وتو نیز از او درگذر زیرا او از دوستان ما می باشد اما نه از شیعیان!!

والی که از کلام حضرت در حیرت فرو رفته بود به حضرت عرض کرد: اما تمام این ها نزد ما یکی است و فرقی نمی کند، چه فرقی است بین شیعه و محب؟ حضرت عسکری علیه السلام فرمودند: فرق این است که شیعیان و پیروان ما از تمام گفتار و کردار ما پیروی کرده و در تمام فرمان ها و نهی ها از ما اطاعت نموده و مخالفت امر ما نمی کنند، آنان شیعیان ما هستند. و اما کسانی که در خیلی از چیز هائی که پروردگار واجب و فرض نموده مخالفت امر ما می کنند شیعه و پیرو ما نیستند [بلکه بخاطر محبت آنان به اهل بیت به آنان موالی و محب گفته می شود].

و تو ای والی! دروغی گفتی که اگر آن دروغ را قصد کرده بودی و تعمد در گفتن آن دروغ داشتی پروردگار تو را نیز به هزار ضربۀ شلاق و سی سال زندان در سیاهچال مبتلا می نمود!! والی گفت: ای پسر رسول خدا! آن دروغ کدام است؟ حضرت فرمودند: آنکه گمان کردی معجزاتی از این مرد دیدی، همانا آن معجزات از او نبود بلکه آن ها از ما بود که پروردگار در او نمایان نمود تا جلالت و عظمت شأن ما روشن و آشکار شود. آیا زنده شدن مردگان به دست حضرت عیسی علیه السلام معجزه برای اموات بود یا برای عیسی؟ و آیا پرندگانی را که حضرت عیسی با گل به دست خود درست کرد و به اذن پروردگار به پرواز درآمدند معجزه برای پرندگان بود یا برای عیسی؟ و آیا آن کسانی که به شکل میمون مسخ شدند معجزه برای مسخ شدگان بود یا برای پیامبر آنان؟ آنگاه والی به اشتباه خود پی برد و از پروردگار برای گفتۀ خود طلب مغفرت نمود.

سپس حضرت عسکری به آن مرد متهم که ادعا کرده بود از شیعیان علی علیه السلام می باشد رو کرده فرمودند: ای بندۀ خدا! تو از شیعیان علی علیه السلام نیستی بلکه از محبین او هستی، همانا شیعۀ علی علیه السلام کسانی هستند که خدای عز وجل در صفت آنان فرموده:" و الذین آمنوا و عملوا الصالحالت اولئک اصحاب الجنة هم فیها خالدون " و کسانی که ایمان آورده و عمل نیکو انجام دهند برای همیشه در بهشت سکنی میگزینند.

صفاتی دیگر از شیعه

آنان کسانی هستند که به پروردگار ایمان آورده و او را از عیب ها منزه و پاک می دانند، و رسول خدا صلی الله علیه و آله را در تمام کلماتش تصدیق می کنند، و علی بن ابی طالب را پس از او امام و خلیفه و آقای مؤمنین می دانند، و کسی را در میان مردم هم ردیف او به حساب نمی آورند، و حتی اگر همۀ امت در یک کفه قرار بگیرند و علی بن ابی طالب علیهما السلام در یک کفه هم تراز او نمی شوند، بلکه بر آنان برتری دارد آنچنان که آسمان و زمین بر یک ذره برتری دارد.

شیعیان علی علیه السلام کسانی هستند که برای آنان اهمیت ندارد که مرگ به سراغ آنان بیاید یا خود به سراغ مرگ بروند [اعمال آنان درست طبق فرمان خدا واهل بیت انجام شده لذا ترسی از حساب و کتاب الهی ندارند]. شیعیان علی کسانی هستند که ایثار می کنند و دیگران را بر خود مقدم می دارند حتی اگر خود بسیار نیازمند باشند، و آنان کسانی هستند که پروردگار آنان را در جاهائی که نهی فرموده نمی بیند، و در جاهائی که امر کرده باشند همیشه حاضر هستند. و شیعیان علی کسانی هستند که به علی علیه السلام در گرامی داشتن برادران مؤمن خود اقتدا و پیروی می کنند.

آنگاه حضرت عسکری برای اینکه اطمینان بیشتری به آن مرد بدهند فرمودند: من این ها را از قول خود نمی گویم بلکه از قول رسول خدا صلی الله علیه و آله می گویم [اگرچه قول و کلام حضرت عسکری نیز قول رسول خدا می باشد]، و آن نیز قول پروردگار است که می فرماید:" و عملوا الصالحات " و اعمال نیکو انجام می دهند، آنان به تمام واجبات پس از توحید و اعتقاد به رسالت و امامت عمل می کنند، و بزرگترین واجبات حقوق برادران دینی می باشد و تقیه از دشمنان خدای عز وجل [آن هنگام که زمان تقیه باشد].

پروردگار! توفیق پیروی کامل از اهل بیت علیهم السلام را به ما عنایت بفرما، پروردگارا! در امر ظهور حضرت حجت علیه السلام تعجیل بفرما، پروردگارا! با فرج و ظهور ولیت امام عصر علیه السلام بنای منهدم شدۀ بقیع مدینه و بقیع سامرا را بازسازی بفرما