تبليغاتX
مطالب جالب از قرآن و کتابهای اسلامی

انسان براى زندگى فردى و اجتماعى خود، نياز به آشنايى و شناخت قوانين و مقرراتى دارد كه او را از رسيدن به مسير تكامل و سعادت باز مى‏دارد. قرآن عواملى را كه موجب ركود شخصيت و مانع حركت وى به سوى كمال مى‏گردد، تحت عنوان «محرمات» ذكر مى‏كند و انسان را از ارتكاب آنها برحذر مى‏دارد.

كشتن فرزند


وَ لَا تَقْتُلُواْ أَوْلَدَكُمْ خَشْيَةَ إِمْلَقٍ نَّحْنُ نَرْزُقُهُمْ وَ إِيَّاكُمْ إِنَّ قَتْلَهُمْ كَانَ خِطْئاً كَبِيراً(1).
فرزندان خود را از بيم فقر و بى‏چيزى مكشيد. ما، هم‏شما را روزى مى‏دهيم و هم ايشان را. كشتنشان خطاى بسيار بزرگى است.

زنا


وَ لَا تَقْرَبُواْ الزِّنَى‏ إِنَّهُ كَانَ فَحِشَةً وَ سَآءَ سَبِيلاً(2).
و به زنا نزديك مشويد. زنا، كارى زشت و شيوه‏اى بسيار زننده و ناپسند است.

سرقت


وَ السَّارِقُ وَ السَّارِقَةُ فَاقْطَعُواْ أَيْدِيَهُمَا جَزَآءً بِمَا كَسَبَا نَكَلاً مِّنَ اللَّهِ وَ اللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ‏(3).
دست مرد دزد و زن دزد را به كيفر كارى كه كرده‏اند ببريد. اين عقوبتى است از جانب خدا، كه او پيروزمند و حكيم است.

ربا


يَأيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُواْ اتَّقُواْ اللَّهَ وَ ذَرُواْ مَا بَقِىَ مِنَ الرِّبَواْ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ فَإِن لَّم تَفْعَلُواْ فَأْذَنُواْ بِحَرْبٍ مِّنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ‏(4).
اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد، از خدا بترسيد، و اگر ايمان آورده‏ايد، از ربا هر چه باقى مانده‏است، رها كنيد و هر گاه چنين نكنيد بدانيد كه با خدا و رسول او به جنگ برخاسته‏ايد.

كم فروشى


وَيْلٌ لِّلْمُطَفِّفِينَ * الَّذِينَ إذا اكْتَالُواْ عَلَى النَّاسِ يَسْتَوْفُونَ* وَ إِذَا كَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ‏(5).
واى بر كم فروشان! آنان كه چون از مردم، پيمانه مى‏ستانند آن را پر مى‏كنند و چون براى مردم وزن مى‏كنند از آن مى‏كاهند.

قتل نفس


وَ لَا تَقْتُلُواْ النَّفْسَ الَّتِى حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِ‏(6).
كسى را كه خدا كشتنش را حرام كرده است مكشيد. مگر به حق
.
مَن قَتَلَ نَفْساً بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسَادٍ فِى الْأَرْضِ فَكَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِيعاً(7).
هر كس انسانى را نه به قصاص قتل كسى يا ارتكاب فسادى بر روى زمين بكشد، چنان‏است كه همه مردم را كشته باشد
.
وَ مَن يَقْتُلْ مُؤْمِناً مُّتَعَمِّداً فَجَزآؤُهُ جَهَنَّمُ خَلِداً فِيهَا وَ غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَ لَعَنَهُ وَ أَعَدَّ لَهُ عَذَاباً عَظِيماً(8).
و هر كس مؤمنى را به عمد بكشد، كيفر او جهنم است كه همواره در آن خواهد بود و خدا بر او خشم گيرد و لعنتش كند و برايش عذابى بزرگ آماده سازد.

اختلاس


فَأَوْفُواْ الْكَيْلَ وَ الْمِيزَانَ وَ لَا تَبْخَسُواْ النَّاسَ أَشيَآءَهُمْ‏(9).
در پيمانه و ترازو خيانت مكنيد و به مردم كم مفروشيد.

حيف و ميل كردن مال يتيم


وَ لَا تَقْرَبُواْ مَالَ الْيَتِيمِ إِلَّا بِالَّتِى هِىَ أَحْسَنُ حَتَّى‏ يَبْلُغَ أَشُدَّهُ وَ أَوْفُواْ بِالْعَهْدِ إِنَّ الْعَهْدَ كَانَ مَسْئُولاً(10).
جز به وجهى نيكوتر، به مال يتيم نزديك مشويد تا آن‏گاه كه به حد بلوغ و رشد برسد و به عهدخويش وفا كنيد كه بازخواست خواهيد شد
.
وَ لَا تَأْكُلُوهَآ إِسْرَافاً وَ بِدَاراً أَن يَكْبَرُواْ(11).
و از بيم آن‏كه مبادا [يتيمان‏] به سن رشد رسند و بزرگ شوند، اموالشان را به ناحق و شتاب مخوريد.

خيانت به امانت


يَا أَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُوا لَا تَخُونُوا اللَّه وَ الرَّسُولَ وَ تَخُونُوا أَمَاناتكُمْ وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُون‏(12).
اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد، مى‏دانيد كه نبايد به خدا و پيامبر خيانت كنيد و نيز نبايد به امانت خيانت ورزيد.

اذيّت مؤمن


وَ الَّذِينَ يُؤْذُونَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَتِ بِغَيْرِ مَا اكْتَسَبُوا فَقَدِ احْتَمَلُواْ بُهْتَناً وَ إِثْماً مُّبِيناً(13).
و كسانى كه مردان مؤمن و زنان مؤمن را بى هيچ گناهى كه كرده باشند مى‏آزارند، تهمت و گناه آشكارى را بر دوش مى‏كشند.

ظلم و ستم


وَ مَن يَظْلِم مِّنكُمْ نُذِقْهُ عَذَاباً كَبِيراً(14).
و هر كسى از شما كه ستم كند عذابى بزرگ مى‏چشانيم
.
إِنَّمَا السَّبِيلُ عَلَى الَّذِينَ يَظْلِمُونَ النَّاسَ وَ يَبْغُونَ فِى الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ أُوْلَئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ‏(15).
ملامت در خور كسانى است كه به مردم ستم مى‏كنند و به ناحق در روى زمين سركشى‏مى‏كنند. براى آنهاست عذابى دردآور.

همكارى در گناه


وَ لَا تَعَاوَنُواْ عَلَى الْإثْمِ وَ الْعُدْوَنِ وَ اتَّقُواْ اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ‏(16).
در گناه و تجاوز همكارى نكنيد و از خداى بترسيد كه او به سختى عقوبت مى‏كند

+ نوشته شده در شنبه بیست و پنجم اسفند 1386ساعت 12:47 توسط کامبیز |

بررسی گناهان کبیره

 

إن تَجتَنِبوُا کَبَآئِرَ مَا تُنهَونَ عَنهُ نُکَفِّر عَنکُم سَیئَاتِکُم

 

وَ نُدخِلکُم مُّد خَلاً کَریمًا

 

( ای اهل ایمان ) چنانچه از گناهان بزرگی ( گناهان کبیره ) که شما را از آن نهی

کرده اند دوری گزیرنید ما از گناهان دیگر شما در گذریم و شما

را در دو عالم به مقامی نیکو و رتبه بلند برسانیم.

( سورة النساء 31 )

 

1_ شرک                                                            21_ کم فروشی

2_ یأس از رحمت خدا                                           22_ ربا خواری

3_ ریا                                                                23_ خوردن مال یتیم

4_ قتل نفس                                                       24_ خیانت به امانت

5_ کبر و غرور                                                       25_ اسراف

6_ غضب                                                            26_ کفران نعمت

7_ حسد                                                            27_هوای نفس

8_ تهمت                                                            28_شراب خواری

9_غیبت                                                             29_قمار بازی

10_ فحش و دشنام                                              30_ سحر و جادو

11_ دروغ                                                            31_ عاق والدین

12_ کتمان حق                                                    32_ قطح رَحِم

13_ نمیمه (سخن چینی)                                     33_ ترک نماز

14_ سو ء ظن                                                     34_ ترک زکات

15_ عهد و پیمان شکنی                                       35_ فرار از جهاد

16_ ظلم و ستم                                                  36_ استخفاف حج

17_ حرام خواری                                                  37_ زنا

18_ خوردن خون                                                  38_لواط

19_ خوردن میته                                                  39_ مساحقه

20_خوردن گوشت خوک                                        40_ استمناء

 

 

بزرگترین گناه کبیره: اینکه یک انسان به دنیا بیاید ، از دنیا برود و هیچ چیز از قوانین حاکم بر جهان هستی و فلسفه خلقت نفهمد.

 

1_شرک:

 

إنَّ اللهَ لا یَغفِرُأن یُشرَکَ بهِ وَ یَغفِرُ مَادُونَ ذَالِکَ لِمَن یَشَآءُ

 

وَ مَن یُشرک باللهِ فَقَد ضَلَّ ضَلَلا بَعِیدًا

 

خدا هر که را به او شرک آرد نخواهد بخشید و مادون شرک گناهان دیگر را هر که را مشیتش تعلق گیرد میبخشد و هر که را به خدا شرک آرد سخت گمراه شده و از ( راه نجات و سعادت ) دور افتاده است.

( سورة النساء 116 )

2_یأس از رحمت خدا:

 

وَ لا تَیأسُوا مِن رَوحِ اللهِ إنَّهُ لا یَیأسُ مِن رَوحِ اللهِ إلَّا القَومُ الکافِرونَ

 

مایوس نشوید از رحمت خدا، زیرا نا امید از رحمت خدا

نمی شود مگر کسی که کافر است.

( سورة یوسف 86 )

3_ریا:

 

قالَ عَلِیٌّ(ع):

ثَلاثُ عَلاماتٍ لِلمُرائِی: یَنشَطُ إذا رَأی النّاسَ وَ یَکسَلُ إذا کانَ وَحدَهُ

 

وَ یُحِبُّ أن یُحمَدَ جَمیع اُمُورهِ

 

حضرت علی(ع) فرموده: ریا کار سه علامت دارد: موقعیکه مردم را می بیند با نشاط و پر تحرک میشود، وقتی تنها می ماند کاهل و بی رغبت می گردد، و دوست دارد در تمام اعمالی که انجام می دهد، مورد تحسین و ستایش باشد.

( کافی،ج 2،ص 295 )

قالَ رسول الله(ص):

لا یَقبَلُ اللهُ عَمَلاً فیهِ مِقدارُ ذَرّةٍ مِن ریاءٍ

 

پیامبر اکرم فرمود: خداوند، عملی را که در آن به اندازه ذره ای ریا باشد، قبول نمی کند.

( محجة البیضاء،ج 6،ص 140 )

4_قتل نفس:

 

وَ لا تَقُتُلوا النَّفسَ الَّتِی حَرَّمَ اللهُ إلَّا بالحَقِّ وَ مَن قُتِلَ مَظلُومَا

 

فَقَد جَعَلنَا لِوَلِیِّهِ سُلطَنَا فَلا یُسرف فّّی القَتلِ إنَّهُ کَانَ مَنصُورَا

 

و هرگز نفس محترمی که خدا قتلش را حرام کرده مکشید، مگر آنکه به حکم حق مستحق قتل شود و کسی که خون مظلومی را به ناحق بریزد ما به ولی او حکومت و تسلط بر قاتل دادیم پس در مقابل انتقام آن ولی در قتل و خونریزی اسراف نکند که او از جانب ما مؤید و منصور خواهد بود.

( سورة اسراء 33)

5_کبر و غرور:

 

وَ لا تَمِش فِی الأرض مَرَحًا إنَکَ لَن تَخرقَ الأرضَ وَ لَن تَبلُغَ الجبَالَ طُولا

 

و هرگز در زمین به کبر و غرور و گام بر مدار و نخوت مفروش که به نیرو زمین

را نتوانی شکافت و به کوه در سربلندی نخواهی رسید.

( سورة اسراء 37 )

6_غضب:

 

قالَ عَلِیٌّ(ع):

الغَضَبُ نارٌ مُوقَدَةٌ مَن کَظَمَهُ أطفَأها وَ مَن أطلَقَهُ کانَ أوَّلُ مُحتَرَق بها

 

حضرت علی(ع) فرموده: عضب، آتشی است مشتعل. کسی که آن را در باطن خویش

محبوس دارد با این عمل شراره اش را فرو نشانده است و آن کس که آزادش گذارد،

خود اول کسی است که در شعله آن می سوزد.

( مسترک،ج 2،ص 346)

7_حسد:

 

قالَ الباقر(ع):

إنَّ الحَسَدَ لَیَأکُلُ الإیمانَ کَما تَأکُلُ النّارُ الحَطَبَ

 

امام باقر(ع) فرموده: بی گمان، حسد ایمان را می خورد، همان طور که آتش هیزم را.

( کافی،ج 2،ص 306 )

قالَ عَلِیٌّ(ع):

الحاسِدُ یَری أنَّ زَوالَ النِّعمَةِ عَمَّن یَحسُدُهُ نِعمَةٌ عَلَیهِ

 

حضرت علی(ع) فرموده: حسود از نعمتی که محسود در اختیار دارد آنقدر

ناراحت است که زوال او را برای خود نعمتی به حساب می آورد.

( فهرست موضوعی غرر،ص 67 )

8_تهمت:

 

مَن بَهَتَ مُؤمِنًا أو مُؤمِنَةً أو قالَ فیهَ ما لَیسَ فیهَ أقامَهُ تَعالی یَومَ

 

القِیامَةِ عَلی تَلًّ مِن نار حَتی یَخرُجَ مِمّا قالَ فیهُ

 

کسی که به مرد یا زن با ایمان تهمت بزند و یا دربازه او چیزی بگوید که

در او نیست، خداوند در روز قیامت او را بر تلی از آتش قرار می دهد

تا از مسئولیت آنچه گفته است درآید.

( سفینة البحار،ج 1،ص 111 )

 

وَ مَن یَکسَب خَطِیئَةً أو إثمَاثُمَّ یَرمِ بهِ بَریئَا فَقَدِ احتَمَلَ بُهتَنَا وَ إثمَا مُّبینَا

 

و هر کس خطا یا گناهی از و سر زند و تهمت به دیگری بندد مرتکب بهتان و

گناه بزرگ آشکاری ( گناه کبیره ) شده است.

( سورة النساء 112 )

9_غیبت:

 

...وَ لا یَغتَب بَّعضُکُم بَعضًا أیُحِبُّ أحَدُکُم أن یَأکُلَ لَحمَ أخِیهِ

 

مَیتَا فَکَرِهتُمُوهُ وَاتَّقَوا اللهَ إنَّ اللهَ تَوَّابُ رَّحِیمُ

 

...و غیبت یکدیگر را نکنید، آیا شما دوست می دارید گوشت برادر مرده خو را خورید البته کراهت و تفرت از آن دارید و از خدا بترسید (و توبه کنید) که خدا بسیار توبه پذیر و مهربان است.

( سورة الحجرات 12 )

 

مَن اغتابَ مُسلِماً لَم یَقبَل اللهُ صَلوتَهُ وَ لا صِیامَهُ أربَعینَ یُوماً وَ لَیلَةً إلّا أن

 

یَغفِرَ لَهُ صاحِبُهُ وَ قالَ مَنِ اغتابَ مُسلِماً فی شَهرِ

 

رَمضانً لًم یُوجَر عَلی صیامِهِ

 

کسی که غیبت مسلمانی را بکند نماز و روزه چهل شبانه روزش قبول نمی شود، مگر اینکه شخص غیبت شده راضی شود، وکسی که در ماه رمضان غیبت کند پاداشی به روزه اش داده نمی شود.

( بحار،ج 16،ص 179 )

10_فحش دشنام:

 

قالَ مُوسَی بنِ جَعفَر(ع):

 

إنَّ اللهَ حَرَّمَ الجَنَّةَ عَلی کُلِّ بَذِیًّ قَلیل الحَیاءِ لا یُبالی ما قالَ وَ ما قیلَ فیهِ

 

حضرت موسی بن جعفر(ع) فرموده: خداوند بهشت را حرام نموده بر کسانی که دارای زبانی فحاش اند و حیای آنها کم است، باک ندارند از اینکه خودشان چه می گویند

و باک ندارند که درباره آنها چه گفته می شود.

( تحف العقول،ص 394 )

11_دروغ:

 

قالَ عَلِیٌّ(ع):

اَلکَلامُ فی وِثاقِکَ ما لم تَتَکَلَّمَ بِهِ فَأذا تَکَلَّمتَ بِهِ صِرتَ فی وثاقِهِ

 

حضرت علی(ع) فرموده: تا سخن نگفته ای واقعیت های تو در اختیارت قرار دارد ولی وقتی سخن گفتی تو در بند کلمات و سخنان خود در می آیی.

( نهج البلاغه عبده، ج 4، ص 46 )

12_کتمان حق:

 

قالَ عَلِیٌّ(ع):

اِصبر عَلی مَرارَةِ الحَقِّ وَ إیّاکَ أن تَنخَدِعَ لِحَلاوَةِ الباطِل

 

حضرت علی(ع) فرموده: با تلخی حق بساز و سختی آن را تحمل کن، بپرهیز از اینکه شیرینی باطل، اغفالت کند و راه  حق را ترک گویی

و برای همیشه بدبخت و سیه روز شوی.

( فهرست موضوعی غرر،ص 74 )

13_نمینه (سخن چینی):

 

وَ یَقطَعُونَ ما أمَرَ اللهُ بهِ أن یُوصَلَ وَ یُفسِدونَ فی الارض

 

اُولئِکَ لَهُم اللَّعنَةُ وَ لَهُم سُوءُ الدّار

 

و کسانی که قطع می کنند آنچه را خداوند امر به وصل آن فرموده و در زمین فساد می کنند، برای ایشان است دوری از رحمت خداوند و بر ایشان بدی سرای آخرت است یعنی عذاب اخروی.

( سورة الرعد 25 )

14_سوء ظن:

 

مَن لَم یُحسِن ظَنَّهُ استَوحَشَ مِن کُلِّ اَحَدٍ

 

کسی که گمان بد داشته باشد، از همه کس می ترسد و وحشت دارد.

( غررالحکم،ص 697 )

15_عهد و پیمان شکنی:

 

قالَ سَلمانِ فارسی:

تَهلِک هذِهِ الاُمَّةُ بِنَقضِ مَواثیقِها

 

هلاکت این امت به خاطر پیمان شکنی هایشان خواهد بود.

( مجمع البیان )

16_ظلم و ستم:

 

وَ مَن یَتَعَدَّ حُدُودَ اللهِ فَأولئِکَ هُمُ الظّالِمُونَ

 

آن کس که از حدود خداوند تجاوز کند و به تندروی یا کند روی گرایش یابد ظالم و ستمکار است.

( سورة بقره 229 )

17_حرام خواری:

 

یأیُّها الَّذِینَ ءَامَنُوا لَا تَأکُلُوا أموَ لَکُم بَینَکُم بِابطِلِ إلّآ أن

 

تَکُونَ تِجَرَةً عَن تَرَاض مِّنکُم

 

ای اهل ایمان مال یکدیگر را به ناحق نخورید مگر آنکه تجارتی از روی رضا و رغبت کرده و سودی برید.

( سورة النساء 29 )

18، 19، 20_ خوردن خون، میته و گوشت خوک:

 

أنَّما حَرَّمَ عَلَیکُمُ المَیتَهَ وَ الدَّمَ وَ لَحمَ الخِنزیر وَ ما اُهِلَّ بهِ لِغَیر اللهِ فَمَنِ

 

اضطُرَّ غَیرَ بَاغ وَلاعَادِ فَلَا إثمَ عَلَیهِ إن اللهَ غَفُورُ رَّحِیمٌ

 

خداوند تنها گوشت مردار و خون و گوشت خوک و هر ذبیحه را که به اسم غیر خدا کشته شده باشند پس هر کس که به خوردن آنها محتاج و مضطر شود در صورتیکه به آن تمایل نداشته و از اندازه سدّرمق نیز تجاوز نکند گناهی بر او نخواهد بود که به قدر احتیاج صرف کند که محققاً خدا در حق خلق آمرزنده و مهربان است.

( سورة بقره 173 )

21_کم فروشی:

 

وَیلُ لِّلمُطَفِّفِینَ * الَّذِینَ إذَا اکتَالُوا عَلَی النَّاس یَستَوفُونَ * وَ إذَا کَالُوُهم

 

اُو وَّزَنُوهُم یُخسِرَونَ * اَلا یَظُنُّ أولَئِکَ أنَّهُم مَّبعُثُونَ * لِیَوم عَظِیم

 

وای بر کم فروشان، آنها که به هنگام خرید حق خود را به طور کامل گیرند و به هنگام

فروش از کیل و وزن کم می گذارند، آیا آنها گمان نمی کنند که در روز عظیمی

برانگیخته خواهند شد، که آن بسیار روز بزرگیست.

( المطففین 5-1 )

22_ربا خواری:

 

یَأیُّهَا الَّذِینَ ءَامَنُوا لاتُأکُلُوا الّربَوا أضعَفَا مُّضَعَفَةَ وَ اتَّقُوا اللهَ لَعَلَّکُم تُفلِحُونَ

 

ای کسانی که به دین اسلام گرویده اید ربا مخورید که دایم بهره بر سرمایه افزایید تا چند برابر شود از خدا بترسید و ترک این عمل زشت کنید باشد که سعادت و رستگاری یابید.

( سورة آل عمران 130 )

 

أنَّما حَرَّم اللهُ عَزَّ وَ جَلَّ الرِّبا لِکَیلا یَمتَنِعَ النّاسُ مِن اصطِناع المَعرُوفِ

 

خداوند ربا را حرام کرده تا مردم از کار نیک امتناع نورزند.

( سورة آل عمران 2 )

23_خوردن مال یتیم:

 

ألَم یَجِدکَ یَتِیماَ فَئَاوَی * وَ وَجَدَکَ ضآلّا فَهَدَی * وَ وَجَدَکَ عَآئِلَا فَأغنَی *

 

فَأمَّا الیَتِیمَ فَلَا تَقهَر * وَ أمَّا السَّائِلَ فَلَا تَنهَر * وَ أمَّا بنِعمَةِ رَبِّکَ فَحَدِّث

 

آیا خدا تو را یتیم نیافت که در پناه خود جای داد؟ * و تو را گمشده یافت و هدایت کرد *و باز تو را فقیر یافت و توانگر کرد * پس تو هم یتیم را هرگز میازار * و فقیر و گدای سائل هیچ از درت به زجر مران * و اما نعمت پروردگارت را بر امت بازگو.

( سورة الضحی 11-6 )

24_خیانت به امانت:

 

یَعلَمُ خائِنَةَ الأعیُن وَ ما تُخفِی الصُدُورُ

 

خداوند به آنچه که در سینه ها پنهان است و به چشمان خیانتکار آگاه است.

( سورة غافر 19 )

25_اسراف:

 

کُلُوا وَ اشرَبُوا وَ لا تُسرِفُوا إنَّهُ لا یُحِبُّ المُسرفِینَ

 

بخورید و بیاشامید و اسراف مکنید که خدا مسرفان را دوست نمی دارد.

( سورة الاعراف 31 )

26_کفران نعمت:

 

قالَ عَلِیُّ بن مُوسَی الرِّضا(ع):

 

مَن لَم یَشکُرِ المُنعِمَ مِنَ المَخلُوقینَ لَم یَشکُر اللهَ عَزَّ وَ جَلَّ

 

امام رضا(ع) فرموده: کسی که شکر نعمت مخلوق خدا را ادا نکند،

شکر خداوند خالق را ادا ننموده و بجا نیاورده.

( میزان الحکمه،ج 5،ص 153 )

27_هوای نفس:

 

قالَ الباقِر(ع):

لا فَظیلَةَ کَالجهادِ وَ لا جهادَ کَمُجاهَدَةِ الهَوی

 

امام باقر(ع) فرموده: هیچ فضیلتی بقدر جهاد ارزش معنوی نداردو هیچ

جهادی همانند مجاهده در راه غلبه بر هوای نفس نیست.

 ( مستدرک،ج 2،ص 271 )

28، 29_شراب خواری و قماربازی:

 

یَسألُونَکَ عَن الخَمر وَ المَیسِر قُل فیهما إثمٌ کَبیرٌ وَ

 

مَنافِعُ لِلنّاس وَ إثمُهُما أکبَرُ مِن نَفعِهما

 

ای پیغمبر از تو حکم شراب و قمار می پرسند بگو در این دو کار گناه بزرگی است و سودهایی برای مردم ولی زیان گناه آن دو بیش از منفعت آن است.

( سورة بقره 219 )

30_سحر و جادو:

 

و پیروی کردند سخنانی را که دیو و شیاطین در ملک سلیمان (به افسون و جادوگری) می خواندند و هرگز سلیمان به خدا کافر نگشت لیکن دیوان همه کافر شدند و سحر به مردم می آموختند و آنچه را به دو فرشته هاروت و ماروت در بابل نازل شده یاد می دادند و آن دو مَلِک به هیچ کس چیزی نمی آموختند مگر آنکه می گفتند که کار ما فتنه و امتحان است مبادا کافر شوی و دیوان به مردم چیزی که میان زن و شوهر جدایی افکند می آموختند و به خلق زیان می رسانید و سود نمی بخشید و محققاً میدانستند که هر که چنین کند در عالم آخرت هرگز بهره ای نخواهد یافت و آنان به بهای نفوس خود زشت ترین متاع را خریده اند اگر می دانستند.

( سورة بقره 102 )

31_عاق والدین:

 

وَ وَصَّینَا الانسَنَ بولِدَیهِ إحسِناً حَمَلَتهُ اُمُّهُ کُرهَا وَ وَضَعَتهُ کُرهَا وَ حَملُهُ

 

وَ فِصَلُهُ ثَلَثُونَ شَهرًا حَتَّی إذَا بَلَغَ أشُدَّهُ وَ بَلَغَ أربَعِینَ سَنَةَ

 

و ما انسان را به احسان در حق پدر و مادر سفارش کردیم. مادر با رنج و زحمت بار حمل کشید و باز با درد و مشقت وضع حمل نمود و سی ماه تمام مدت حمل و شیرخواری بود تا وقتی که طفل به حد رشد رسید. آدمی

چهل ساله گشت (و عقل و کمال یافت).

( سورة الاحقاف 15 )

32_قطع رَحِم:

 

قالَ الباقر(ع):

 

صِلَةُ الأرحام تُزَکَّی الأعمالَ وَ تَدفَعُ البَلوی وَ تُنمِی الأموالَ وَ

 

تُنسِیءُ لَهُ فِی عُمُرهِ وَ تُوَسَّعُ فِی رزقِهِ وَ تُحَبَّبُ فِی

 

أهل بَیتهِ فَلیَتَّق اللهَ وَ لیَصِل رَحِمَهُ

 

امام باقر(ع) فرموده: صله رحم کارها را پاکیزه و بلا را دفع و اموال را افزون کند،

عمر را زیاد و روزی را فراخ کرده، محبوبیت خانوادگی آورد،

پس تقوای الهی داشته و رحم خود را پیوند کنید.

( اصول کافی،ج 3،ص 223 )

قالَ ملا احمد نراقی:

مُروُّا الأقاربَ أن یَتَزاوَرُوا وَ لایَتَجاوَرُوا

 

مرحوم ملا احمد نراقی فرموده: امر کنید خویشاوندان را که

به دیدن یکدیگر روند، اما با هم همسایگی نکنند.

( معراج السعادة )

33_ترک نماز:

 

فِی جَنَّتِ یَتَسَآءَلُونَ * عَن المُجرمِینَ * مَا سَلَکَکُم فِی سَقَرَ * قَالُوا لَم

 

نَکُ مِنَ المُصَلِّینَ * وَ لَم نَکُ نُطعِمُ المِسکِینَ *

 

 وَ کُنَّا نَخُوضُ مَعَ الخَائِضینَ * وَ کُنَّا نُکَذِّبُ بیَومِ الدِّین

 

بهشتایان از دوزخیان می پرسند: چه چیز شما را به دوزخ کشانید، جهنمایان در پاسخ گویند: ما از نماز گزاران نبودیم، و مسکینی را طعام ندادیم، و ما با اهل باطل به بطالت پرداختیم، و ما روز جزا را تکذیب کردیم.

( سورة المدثر 46-40 )

34_ترک زکات:

 

قالَ الصّادِقُ(ع):

مَن مَنَعَ قیراطاً مِنَ الزَّکوةِ فَلَیسَ هُوَ بمُؤمِن، وَ لا مُسلِم، وَ لا کَرامَةَ

 

امام صادق(ع) فرموده: کسی که یک قیراط از زکات را نپردازد،

نه مؤمن است و نه مسلمان و ارزشی ندارد.

( وسائل،ج 8،ص 11 )

35_فرار از جهاد:

 

و چون به آنها گفته شد بیایید در راه خدا جهاد کنید عذر آوردند که اگر ما به فنون جنگی

دانا بودیم از شما تبعیت نموده و به کارزار می آمدیم، اینان با آنکه دعوی مسلمانی دارند به کفر نزدیکترند تا به ایمان، به زبان چیزی اظهار می کنند که در دل خلاف آن پنهان داشته اند و خدا بر آنچه پنهان می دارند آگاه تر از خود آنهاست.

( سورة آل عمران 167 )

36_استخفاف حج:

 

امام صادق(ع) فرموده: کسی که بمیرد در حالیکه سالم و مالدار بوده، یعنی میتوانسته حج کند، و حج نکند تا بمیرد، پس از کسانی است که خداوند می فرماید:

او را در قیامت کور محشور می کنیم تا از دیدین راه حق نابینا گردد.

( وسائل،ج 8،ص 18 )

37_زنا:

 

الزّانِیَةُ وَ الزّانی فَاجلِدُوا کُلُّ واحِد مِنهُما مِأةَ جَلدَة وَ لا تَأخُذکُم بهما رَأفَةٌ فِی دین

 

اللهِ إن کُنتُم تُؤمِنُونَ باللهِ وَ الیَوم الاخِر وَ لیَشهَد عَذابَهُما طائِفَةٌ مِنَ المُؤمِنینَ

 

به زنا دهنده و مرد زناکار صد تازیانه بزنید و اگر به خدا و روز جزا ایمان دارید،

در مجازات آن دو، رأفت و مهربانی پیشه نسازید و باید عده ای از

مؤمنان شاهد کیفر و مجازات آنها باشند.

( سورة النور 2 )

38، 39_لواط و مساحقه:

 

قالَ رسول الله(ص):

 

لَعَنَ اللهُ المُتَشَبِّهینَ مِن الرِّجالِ بالنِّساءِ وَ المُتَشَبِّهاتِ مِنَ النِّساءِ بالرِّجالِ

 

پیامبر اکرم(ص) فرموده: لعنت خدا بر آن مردانی باد که خود را شبیه زنان

میسازند و لعنت خدا بر زنانی باد که خود را شبیه مردان می کنند.

( وسائل،ج 14،ص 255 )

40_استمناء:

 

فَمَن ابتَغی وَراءَ ذلِکَ فَاُولئِکَ هُمُ العادُونَ

 

هر کس غیر از طریق ازداج (جهت بهره گیری جنسی) راه دیگری را طلب کند، تجاوزگر است.

 

+ نوشته شده در شنبه هجدهم اسفند 1386ساعت 10:17 توسط کامبیز |